تبليغاتX
یک نخ سیگار
اسکویی و گنچی

۱.اره... به جرات میشه گفت نسلی در حال رفتن هستن.نسلی که شاید ما نتوانستیم به خوبی در جریان مبارزات تلاشها اشتباهات و دستاوردهای انها قرار بگیریم.مصطفی اسکویی از بزرگان تاتر ایران هم از بین ما رفت.و باز هم مثل سالگرد احمد محمود،نه صدایی نه خبری و نه....!حتی کسانی که دایعه دار بودند....درسته، از انها هم خبری نشد.فقط یک مراسم کوچک با حضور دوستان و شاگردان قدیم.اسکویی از کسانی بود که تاتر مدرن ایران را پایریزی کرد.اسکویی در دوران جوانی پای در مبارزه نهاد و به خاطر مبارزاتش زندان شاه را تجربه کرد.بعد از انقلاب هم افکار او برای جماعتی پذیرفتنی نبود و نتیجه این امر گوشه نشینی، انزوا و زیستن در شرایط سخت مالی بود.گزارش پیک نت را در مورد مراسم او بخوانید:

ايرج راد مدير عامل خانه تئاتر در مراسمی كه به همين مناسبت ترتيب يافته بود گفت: اسكويی همه چيز، خود حتی خا نواده را فدای تئاتر كرد. بسياری از هنرمندانی كه هم اينك در عرصه سينما، تئاتر و تلويزيون جايگاهی دارند از شاگردان مصطفی اسكويی هستند.

اسكوئی در سالهای پس از انقلاب و بويژه سالهای اخير در تنگنای شديد مالی زندگی كرده بود و به همين دليل مديرعامل خانه تئاتر مجبور شد با اشاره به اين واقعيت بگويد: به نظر من امثال اسكويی فقير نبودند آن‌ها انسانهای شريفی هستند كه ثروتشان فرهنگ و علمی بود كه داشتند و دارند و من واقعا متاسفم زمانی كه اين هنرمندان در قيد حيات هستند آنچنان كه بايد قدر آن‌ها را نمی دانيم .

" ولی الله شيراندامی" از شاگردان اسكوئی درتئاتر" آناهيتا" نيز گفت: با اين كه حكومت قبل نگذاشت كه او فعاليت خود را در تئاتر آناهيتا ادامه دهد اما او كوچكترين لرزشی در رسيدن به هدف والای خود نشان نداد و ثابت كرد كه خواهان تئاتر واقعی است و من اميدوارم كه هنرجويان او بتوانند راه اسكويی را ادامه بدهند.

در ادامه اين مراسم "عزت الله انتظامی" رئيس هيات مديره خانه تئاتر نيز گفت : بسيار آسان بود كه مسئولان در طول حيات اين هنرمند با ارزش مكانی را برای او تهيه كنند تا او بتواند يك دانشگاه مقتدر تئاتری را در آن جا تاسيس كند. به هر حال اين جای تاسف دارد كه چنين هنرمندانی با اين وضعيت تاسف باری كه ما شاهد آن بوديم از جهان بروند.

 

2.این خاموش شدن را هم که دیدم دیگر صبرم تمام شد.اگر از خوانندهای این وبلاگ بودیدحتما به یاد دارید که در ایام اعتصاب غذای گنجی خاطره ای را نوشتم از گفتگوبا دوستانم در مورد ادامه دادن یا شکستن اعتصاب غذای گنجی.در ان صحبت دوستانه چند تن از دوستان می گفتند که گنجی باید تا آخر به راهش ادامه بدهد و عده ای می گفتند که او تمام حرفایی که باید می زده، زده و باید بگونه ای رفتارکند که سلامتیش به خطر نیفتد..... من فقط این نکته را می خواستم تیتر کنم که واقعا برای مردم ایران پهلوان زنده را عشق است.کاری هم نمیشه کرد....

گنجی یک موج جهانی را یک تنه در برابر جریانی متحجر و تمامیتخواه ایجاد کرد. در این تلاش فقط گنجی و جمعی از دوستان نزدیک اون فشارهای جانکاه را به دوش کشیدند. به جرات باید گفت که همسرش تاثیر گذار ترین فرد بعد از گنجی  بود.در این میان از هر کس در مورد گنجی سوال می کردیددر جواب چند تا دریوری حواله حکومت می کرد و کلی هم از گنجی تعریف و تمجید می شنیدی....!.اما در برهه ای حامیان گنجی دستشان را به سمت مردم دراز کردند و عملا دیدید که چه اتفاقی افتاد...یک جمع چند صد نفری در جلوی دانشگاه و یک گروه 200-300نفری هم در جلوی بیمارستان میلاد.

و این در حالی بود که کسانی با شعار سیر کردن شکم مردم آرا ملیونی به دست آورده بودند.خیلیها می گفتن مقصر اصلا حطلبهاهستند که پتانسیل توده را گرفتند.از این دسته تحلیلها زیاد به چشم می خورد......واقع بین باید بود. اصولا ایرانیها به شدت تحت تاثیر تبلیغات رسانه های گروهی بویژه تلوزیون قرار دارند.نمود آنرا هم در انتخابات ریاست جمهوری بخوبی می توان دید.مثل ۵۰۰۰۰تومان را که یادتان هست؟

حالا چند صباحی است که دیگر جز در محافل رو شنفکری  از گنجی خبری نمی شنویم.اینکه گنجی را شکنجه می کنند تا حرفهایی که زده پس بگیرد نشان دهنده آن است که جلادهای او از وحشت حاضرند دست به هر کاری بزنند تا او را خرد کنند.آنها آرزو داشتند که گنجی  خاموش شود.چه بهتر که با اعتصاب خودش می بود.با لاخره مردم هم یادشان میرفت که چه اتفاقاتی افتاده !!!

ما باید هوشیار باشیم.نباید جلوتر از مطالبات این مردم حرکت کنیم و نبایددر یک نبرد نا برابر درگیر شویم. باید در ابتدا حس نیاز را در مردم بوجود آوریم.نیاز به دموکراسی نیاز به آزادی بیان نیاز به تولید سازنده و...... .شاید شرایط نسبت به گذشته سختتر شده باشد این شرایط لذت پیروزی را بیشتر می کند.خدا را شکر که گنجی زنده است و هنوز می تواند حرف  بزند. خاموش کردن گنجی دیگر به این آسانی میسر نمی شود.

را گرفتند.از این دسته تحلیلها زیاد به چشم می خورد......واقع بین باید بود. اصولا ایرانیها به شدت تحت تاثیر تبلیغات رسانه های گروهی بویژه تلوزیون قرار دارند.نمود آنرا هم در انتخابات ریاست جمهوری بخوبی می توان دید.

حالا چند صباحی است که دیگر جز در محافل رو شنفکری  از گنجی خبری نمی شنویم.اینکه گنجی را شکنجه می کنند تا حرفهایی که زده پس بگیرد نشان دهنده آن است که جلادهای او از وحشت حاضرند دست به هر کاری بزنند تا او را خرد کنند.آنها آرزو داشتند که گنجی  خاموش شود.چه بهتر که با اعتصاب خودش می بود.با لاخره مردم هم یادشان میرفت که چه اتفاقاتی افتاده بود!!!

 

ما باید هوشیار باشیم.نباید جلوتر از مطالبات این مردم حرکت کنیم و نبایددر یک نبرد نا برابر درگیر شویم. باید در ابتدا حس نیاز را در مردم بوجود آوریم.نیاز به دموکراسی نیاز به آزادی بیان نیاز به تولید سازنده و...... .شاید شرایط نسبت به گذشته سختتر شده باشد این شرایط لذت پیروزی را بیشتر می کند.خدا را شکر که گنجی زنده است و هنوز می تواند حرف  بزند. خاموش کردن گنجی دیگر به این آسانی میسر نمی شود.
2 نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم آبان 1384ساعت 19:32  توسط رحمان بهمنی  | 

یادمان رفته؟

با گنجی در بند ويژه سپاه


و دادستانی چه كرده اند؟


وزن: 51 كيلو- فشارخون 5ر7 روي5
كتف چپ معيوب- دهان بسته و سكوت

می نویسم

....

...

.

2 نوشته شده در  دوشنبه دوم آبان 1384ساعت 2:18  توسط رحمان بهمنی  | 

گزارش یونیسف

گزارش یونیسف از وضعیت دختران و زنان در ایران

ایران امروز – صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) گزارشی از وضعیت دختران و زنان در ایران در عرصه آموزش و توانمندسازی ارائه نموده است. این گزارش به مساله آموزش دختران و توانمندسازی زنان توجه دارد و بویژه به برخی استان‌های محروم اشاره می‌کند. از جمله موارد مورد توجه این گزارش، عقب‌ماندگی وضعیت آموزش دختران روستایی در مقایسه با همگنان شهرنشین آنان، و میزان بالای ترک تحصیل کودکان است.
ترجمه متن کامل این گزارش به قرار زیر است.

وضعیت دختران و زنان در ایران
زنان و دختران در مناطق روستایی عقب تر از همگنان شهرنشین خود هستند.
تفاوت‌های منطقه‌ای باید فورا مورد رسیدگی قرار گیرد تا وضعیت عمومی زنان و دختران در ایران بهبود یابد. در مناطق شهرنشین، به طور نمونه، میزان زنان با سواد به نزدیک ٨٢درصد رسیده است؛ در مناسق روستایی این رقم نزدیک به ٦٢ درصد است. در استان‌های محروم سیستان و بلوچستان، هرمزگان و آذربایجان غربی بویژه این ارقام پایین‌تر است و جایگاه پایین زنان نیاز به توجه فوری دارد.
چالش‌های پیش رو عبارتند از: نبود مشارکت وسیع، نبود دسترسی به اطلاعات، آگاهی و منابع، خشونت خانگی و سطوح پایین مشارکت در برنامه‌های توسعه.

آموزش دختران
یونیسف تلاش می کند که دختران به مدرسه رفته و ترک تحصیل نکنند.
توافق کلی بر این امر وجود دارد که برای تحقق تحصیل همگانی، استان‌های محروم باید به سطح ارقام ملی در این زمینه برسند. بطور نمونه، ارقام دولتی میزان ثبت‌نام برای تحصیل را ٩٧/٢ درصد نشان می‌دهد اما این ارقام در سیستان و بلوچستان میزان ٨١/٨ درصد برای پسران و فقط ٧١/٥ برای دختران را نشان می‌دهد.
همچنین تلاش‌هایی هماهنگی باید برای تضمین تکمیل آموزش ابتدایی کودکان انجام پذیرد. ارقام مربوط به سال ٢٠٠١ روند کاهش در میزان تکمیل تحصیل را نشان می‌دهد، فقط ٥٢/٧درصد از پسران ١٤ تا ١٦ ساله آموزش ابتدایی را به پایان رسانده‌اند. عوامل بازدارنده در امر پایان رسانی تحصیل شامل وضعیت بد مدارس، آموزگاران کم تجربه، کمبود آموزگاران زن و نگرش منفی نسبت به تحصیل دختران می‌شود.
یونیسف قصد دارد که حق آموزش برای دختران برخی مناطق استان‌های محروم را که بشدت آسیب‌پذیر، حاشیه‌‌نشین، و در خطر هستند، مورد حمایت قرار داده و تحقق بخشد. این پروژه روش‌های نوین برای درگیرکردن مردم منطقه را معرفی کرده و کودکان حاشیه‌نشین و آسیب‌پذیر را که پیشتر از تحصیل محروم شده‌اند، در بر خواهد گرفت. اقدامات دیگر شامل اصلاح مواد آموزشی و استفاده از روش‌های یادگیری و آموزش با مشارکت دانش‌آموزان است.

توانمندسازی زنان
توانمندسازی زنان شامل ارتقاء زنان در مدیریت در خانواده‌ و محله است.
پیشرفت زنان در ایران درسالهای اخیر چشمگیر بوده است، اما مشارکت آنان در برنامه ها توسعه اجتماعی یا جامعه محلی در سطح پایین باقی مانده است. گرچه زنان روستایی بخش عمده‌ای از نیروی کار را تشکیل می‌دهند، اما مشارکت آنان در روند تصمیم گیری‌های اجتماعی، به علت دسترسی محدود آنان به تحصیل، ضروری بحساب نمی‌آید. از این رو، کمبود اطمینان و اعتماد بنفس در میان زمان وجود دارد.
آمار رسمی نشان می‌دهد که میزان فعالیت‌های اقتصادی زنان ١٤/٣درصد است. اما در نبود آمار دقیق، مشکل می‌توان اشتغال زنان در حرفه‌های سنتی، تولیدان کشاورزی، خانگی و صنایع‌دستی را بدرستی ارزیابی کرد.
ایران هنوز باید با «کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان» موافقت نماید. شورای نگهبان که وظیفه نظارت بر مجلس را به عهده دارد، مخالف تصویب کنوانسیون است و بیان داشته که با قوانین شرعی همخوانی ندارد. یونیسف به تلاش‌های خود برای تصویب کنوانسیون ادامه می‌دهد.

2 نوشته شده در  دوشنبه دوم آبان 1384ساعت 1:10  توسط رحمان بهمنی  |